Deska tarasowa kompozytowa PVC – Gamrat WPC

Polimerem w tej desce jest polichlorek winylu (PVC), a nie polietylen. Skład deklarowany przez producenta to mączka drzewna, PVC i dodatki modyfikujące — tak opisują materiał krajowa deklaracja właściwości użytkowych, klasyfikacje ITB i atest higieniczny. Producent podaje proporcje: 45% mączki drzewnej, 45% PVC i 10% dodatków poprawiających parametry.

Profil powstaje w koekstruzji, czyli z dwóch warstw wytłaczanych jednocześnie. Dodatki uodparniające skupione są w cieńszej warstwie zewnętrznej, a warstwa wewnętrzna niesie sztywność profilu.

Powierzchni deski Gamrat nie szlifujemy i nie frezujemy. Warstwa zewnętrzna ma inny skład niż rdzeń, więc jej zdarcie odsłoniłoby materiał o innym odcieniu. W żadnym z dokumentów producenta nie pada zdanie o barwieniu w masie, dlatego takiej obróbki przy tej desce nie zakładamy. Instrukcja dopuszcza jedynie punktowe usunięcie uporczywej plamy drobnym papierem ściernym albo miedzianą szczotką, zgodnie z kierunkiem rowków i bez zmiany ich wymiarów.

Deska jest komorowa. Wewnątrz profilu o grubości 25 mm biegnie siedem komór; ścianka górna ma 5 mm, a same komory 15 mm wysokości i 19,8 mm szerokości. Taka budowa daje sztywność przy mniejszej masie niż profil pełny.

Deska jest dwustronna — jedna strona ma ryfel szeroki, druga wąski. Stronę wierzchnią wybiera się dopiero przy układaniu, więc decyzję o wyglądzie tarasu można odłożyć do montażu.

Szczotkowanie jest osobną cechą i ustalamy je przy zamówieniu. Standardowo deska jest szczotkowana jednostronnie; napisz w zapytaniu, na który ryfel ma być szczotkowana. Powierzchnia nieszczotkowana jest gładsza i mniej chłonie zabrudzenia.

Deski mocuje się klipsami do legara — nie wolno ich kleić do podłoża ani przykręcać wkrętem przechodzącym przez deskę. Klips ustala jednocześnie szczelinę między deskami, więc rozstaw wychodzi równy bez odmierzania.

Legar kompozytowy Gamrat ma przekrój 30×50 mm i długość 3000 mm. Musi być przykręcony do podłoża i mieć pełne oparcie: legary z tworzywa są plastyczne i pozostawione luzem unoszą się do góry. Producent podaje maksymalnie 35 cm między punktami podparcia legara kompozytowego i co najmniej trzy punkty podparcia na każdy legar, a mocowanie do podłoża co najwyżej co 50 cm.

Legarów kompozytowych nie umieszcza się w betonie ani nie ustawia pionowo na podporach punktowych. Jeśli podkonstrukcja ma być drewniana, producent dopuszcza wyłącznie gatunki twarde albo egzotyczne, zaimpregnowane — legar z drewna miękkiego zbutwieje wcześniej niż pokrycie. Legary jako osobny temat opisujemy na stronie legary tarasowe, a systemy klipsów — na stronie system ukrytego montażu desek tarasowych.

Liczby z instrukcji montażu, które decydują o tym, czy taras się nie ruszy:

• maksymalny rozstaw legarów pod deskę komorową: 45 cm w świetle,
• pierwszy rząd legarów, pod początkami i końcami desek: zagęszczony do 20 cm,
• maksymalna odległość między klipsami: 50 cm,
• szczelina boczna między deskami: 0,5 cm — ustala ją klips,
• szczelina czołowa między deskami: 1 cm, a końce desek na dwóch osobnych legarach,
• odstęp od ściany: minimum 2 mm na każde 100 cm sumy długości desek,
• maksymalne wysunięcie czoła deski poza legar: 5 cm,
• spadek podłoża od budynku: co najmniej 1%.

Rozstaw legarów 45 cm bierze się wprost z instrukcji producenta i dotyczy deski komorowej. Montaż niezgodny z wytycznymi producenta wychodzi poza gwarancję, więc tej liczby nie warto naciągać.

Klipsy polimerowe montuje się w temperaturze powyżej +5 °C. Przed układaniem producent zaleca obciąć po około 10 mm z obu końców każdej deski i wymieszać deski z różnych paczek, pilnując jednego kierunku szczotkowania.

Kompozyt nie wymaga impregnacji ani malowania. Producent zaleca mycie wodą pod ciśnieniem do 100 barów, prowadzone zgodnie z kierunkiem rowków, i odradza maszyny czyszczące oraz rozpuszczalniki. Plamy z tłuszczu i oleju usuwa się od razu, zanim wyschną; przy oblodzeniu producent dopuszcza posypywanie keramzytem.

Bieżącą pielęgnację opisujemy na stronie konserwacja i renowacja tarasów, a preparaty do kompozytu znajdziesz w dziale lazury, oleje i impregnaty.

Poza długościami katalogowymi deski produkuje się na wymiar — do 6 mb. Ma to sens tam, gdzie pole tarasu nie dzieli się równo przez trzy ani przez cztery metry, a każde skrócenie zostawiałoby odpad z każdej sztuki. Termin realizacji dla wymiaru spoza katalogu potwierdzamy przy wycenie.

Zasady docinania materiału opisujemy na stronie cięcie drewna na wymiar — tam mieszka zakres tej usługi i jej wycena. Przy tej desce nie obiecujemy frezowania krawędzi ani zabezpieczania czoła po przecięciu.

25 lat gwarancji — na gnicie i butwienie wywołane przez grzyby i bakterie oraz na zniszczenie przez owady. Okres liczy się od daty zakupu z faktury i obejmuje cały system: deskę, legar oraz elementy montażowe i wykończeniowe.

3 lata gwarancji — na zachowanie właściwości mechanicznych, pęknięcia i deformacje deski komorowej 25×160 mm. To dwie osobne osie i podajemy obie, bo sama liczba 25 mówiłaby o czym innym, niż klient zwykle zakłada.

Warunki i zakres gwarancji potwierdza dokument producenta — dołączamy go do wyceny razem z pozostałą dokumentacją.

Czego gwarancja nie obejmuje — warto to wiedzieć przed zamówieniem:

• zmiany koloru, struktury i odcienia wynikającej z sezonowania oraz nierównomiernego działania czynników atmosferycznych,
• różnic kolorystycznych między dostawami i między rodzajami profili,
• zmian wymiarów po montażu wynikających z rozszerzalności cieplnej,
• skutków montażu niezgodnego z wytycznymi producenta,
• plam po tłuszczach, kwasach i ługach oraz zarysowań mechanicznych,
• glonów i pleśni powstałych z oddziaływania środowiska,
• kosztów montażu, demontażu i składowania.

Gwarancja obowiązuje dla profili zamontowanych na terenie Unii Europejskiej. Reklamację zgłasza się pisemnie w ciągu 14 dni od wykrycia wady, u sprzedawcy, z oryginałem karty gwarancyjnej i dowodem zakupu; do czasu decyzji gwaranta reklamowanego materiału nie należy czyścić, naprawiać ani demontować.

Najpierw zmierz wysokość od podłoża do progu drzwi. Deska z legarem nie może wypaść wyżej niż dolna krawędź drzwi — przy drzwiach otwieranych na zewnątrz ten pomiar rozstrzyga o całej konstrukcji. Napisz w zapytaniu, ile masz miejsca; przy niskim zapasie dobiera się legar aluminiowy, bo ma mniejszą wysokość niż kompozytowy.

Na dachu i nad izolacją konstrukcja jest pływająca. Producent zaleca w takich układach wyłącznie legary aluminiowe i wymaga, żeby podkonstrukcja tworzyła samonośną kratownicę — nie kotwi się jej do podłoża, więc sztywność musi wynikać z samego rusztu.

Podłoże ma być płaskie i stabilne, ze spadkiem od budynku. Woda musi swobodnie spływać, a pod deską zostaje przestrzeń na przewietrzanie. Przy tarasie na płytach betonowych producent zastrzega, że zimą podłoże może pracować.

Legary aluminiowe i regulowane podpory opisujemy na stronie legary tarasowe. Jak przygotować konstrukcję tarasu na gruncie, opisujemy we wpisie budujemy tarasy na gruncie.