Deska tarasowa kompozytowa Legro Natural 22×138

Polimerem w tej desce jest polietylen, a nie PVC. Krajowa Ocena Techniczna opisuje materiał jako kompozyt polietylenu i mączki drzewnej z dodatkami modyfikującymi. W deklaracji złożonej Instytutowi Techniki Budowlanej producent podaje skład: mączka drzewna, polietylen, talk, warstwa ochronna z polietylenu wysokiej gęstości i dodatki. Mączka pochodzi z drewna liściastego odpadowego po produkcji mebli.

Deska jest komorowa i dwustronna. Ocena techniczna opisuje ją jako deskę komorową o przekroju 22×138 mm, ze stroną górną drewnopodobną i dolną szlifowaną. Masa liniowa to 2,6 kg/m z tolerancją 10%. Z boku profil ma rowek montażowy o głębokości 7 mm — w nim siada klips.

Powierzchni deski Legro nie szlifujemy i nie frezujemy. Profil powstaje w koekstruzji: wierzchnia warstwa ochronna z polietylenu wysokiej gęstości ma inny skład niż rdzeń, więc jej zdarcie odsłoniłoby materiał o innym odcieniu. W żadnym dokumencie producenta nie pada zdanie o barwieniu w masie, dlatego takiej obróbki przy tej desce nie zakładamy. Rodziny kompozytu, przy których obróbka powierzchni jest dopuszczalna, wymieniamy imiennie na stronie deska kompozytowa.

Zawartość formaldehydu producent określa jako niewykrywalną w badaniu według normy EN 717-1 — to wynik z karty technicznej, nie deklaracja marketingowa.

Nośności w kilogramach na metr kwadratowy przy tej desce nie podajemy. Producent jej nie deklaruje w żadnym dokumencie. Deklaruje trzy wartości, którymi posługuje się projektant: siłę niszczącą przy zginaniu, ugięcie przy obciążeniu 500 N i odporność na obciążenie dynamiczne. Jeżeli projekt wymaga sprawdzenia obciążeń, napisz o tym w zapytaniu.

Odporność na poślizg opisują dwie różne skale i dwa różne dokumenty. Ocena techniczna deklaruje PTV nie mniej niż 40 dla powierzchni mokrej, badane metodą wahadłową. Karta techniczna producenta podaje klasę R11 według normy DIN 51130, przy zmierzonym kącie 19,7°. To nie są przeliczalne wartości — podajemy obie razem z nazwą metody.

Ograniczenie, które trzeba znać przy kolorach. Ocena techniczna opisuje deski w kolorach jasny brąz, brąz i ciemny brąz. Kolory bazalt i palone drewno nie są w niej wymienione, więc parametrów z tego dokumentu — razem z klasą reakcji na ogień — nie rozciągamy na te dwa warianty. Jeżeli inwestycja wymaga dokumentu obejmującego konkretny kolor, napisz o tym w zapytaniu, zanim złożysz zamówienie.

Czym różni się deska pełna od komorowej i którą wybrać do jakiego tarasu, opisujemy na stronie deska kompozytowa. Kompozytową część elewacyjną tej samej marki znajdziesz na stronie elewacja Legro, a instruktaż doboru profili elewacyjnych we wpisie Legro Natural — deski elewacyjne.

Liczby klipsów nie podajemy w przeliczeniu na metr kwadratowy. Wynika ona z szerokości deski i z rozstawu legarów, który przy tej desce wynosi 360 mm, więc liczymy ją przy wycenie razem z resztą zestawienia — tak jak liczbę legarów i łączników.

Podparcie legara to inna wielkość niż rozstaw legarów. Katalog producenta podaje maksymalną odległość między środkami podpór: 70 cm dla legara aluminiowego 25×40 mm i 140 cm dla legara 50×40 mm. Rozstaw samych legarów pod deską to 360 mm i te dwie liczby łatwo pomylić.

Czego w systemie Legro nie ma. Marka nie ma w naszej ofercie stopnia schodowego ani profilu do zakończenia stopnia. Stopień schodowy z kompozytu opisujemy na stronie taras Bruggan. Krawędź tarasu Legro wykańcza się profilem F w kolorze deski.

Kompozyt nie wymaga impregnacji ani malowania — wymaga czystości. Bieżącą pielęgnację opisujemy na stronie konserwacja i renowacja tarasów, a preparaty do kompozytu w dziale lazury, oleje i impregnaty.

Do wyceny inwestycyjnej dołączamy dokumentację techniczną systemu. Podstawą jest Krajowa Ocena Techniczna Instytutu Techniki Budowlanej numer ITB-KOT-2025/2824 wydanie 1, ważna do 24 marca 2030 roku, oraz karta techniczna producenta z wynikami badań laboratoryjnych.

Klasa reakcji na ogień to Bfl-s1 — potwierdzają ją klasyfikacje Instytutu Techniki Budowlanej i wpis w ocenie technicznej. Klasa obowiązuje wyłącznie wtedy, gdy podłogę zamocowano bezpośrednio do podłoża niepalnego klasy A1 albo A2. Taras ułożony na legarach nad podłożem palnym tej klasy nie ma i nie wolno jej wtedy deklarować. Ograniczenie podajemy razem z klasą, bo bez niego byłaby to obietnica, a nie parametr.

Klasa nie obejmuje kolorów bazalt i palone drewno — dokument wymienia tylko odcienie brązu. Przy tych dwóch kolorach nie deklarujemy jej wcale.

NRO to klasyfikacja układu, a nie samej deski. Decydują o niej podkonstrukcja, rodzaj izolacji, szczelina wentylacyjna i kompletne rozwiązanie systemowe potwierdzone badaniami. Producent systemu Legro nie ma obecnie dokumentacji potwierdzającej klasyfikację NRO — jeżeli przedmiar wymaga takiej klasy, napisz o tym w zapytaniu przed wyceną.

Jeżeli specyfikacja wymaga konkretnego dokumentu, napisz o tym w zapytaniu. Sprawdzimy, czym dysponujemy i jaki jest zakres każdego dokumentu, zanim złożysz zamówienie — to szybsze niż wyjaśnianie tego po dostawie.

Jak pracujemy z firmami. Wycenę przygotowujemy pod konkretną inwestycję, a rabat jest adekwatny do wartości zamówienia — ustalamy go przy kalkulacji, bez sztywnych progów. Wystawiamy fakturę VAT na firmę i obsługujemy stałą współpracę.

Transport i odbiór. Materiał wysyłamy w dowolne miejsce Polski samochodem 12 T, transportem realizowanym przez spedycję. Rozładunek i ewentualne pozwolenie na wjazd na teren budowy leżą po stronie odbiorcy. Możliwy jest też odbiór własny z magazynu w Warszawie.

Zamówienia etapowane. Przy inwestycji dzielonej na etapy napisz o tym w zapytaniu — kolor i partia mają znaczenie, a deski z jednej dostawy są ze sobą najbardziej zgodne.

Warunki gwarancji potwierdzamy przy wycenie razem z dokumentem producenta.