Dombal - hurtownia drewna

Strona główna / Blog / Tarasy / Buzon tarasowy — co to jest i do czego służy?

Aktualizacja treści: · Opublikowano:

Buzon tarasowy — co to jest i do czego służy?

„Buzon tarasowy" to potoczna nazwa wspornika tarasowego regulowanego — podpory z tworzywa, na której stoi ruszt z legarów albo płyta tarasu. Słowo przyszło od nazwy producenta i przylgnęło do wszystkich wsporników tego typu, także tych, które sprzedajemy my. Poniżej wyjaśniamy, skąd się wzięło, jak taki wspornik działa i kiedy ma sens — oraz prostujemy nieporozumienie, które wraca w zapytaniach: wspornik nie robi spadku, wspornik go wyrównuje.

Kobieta na drewnianym leżaku na tarasie z desek przy czarnej elewacji domu z dużym przeszkleniem, w tle sosny
Gotowy taras z desek — podkonstrukcji, która go trzyma, po ułożeniu nawierzchni nie widać

Skąd wzięła się nazwa i jak jeszcze mówi się na ten wspornik

Buzon to nazwa belgijskiego producenta wsporników tarasowych, która przyjęła się jako określenie całej grupy produktów. Dziś używa się jej potocznie wobec każdego wspornika regulowanego, niezależnie od tego, kto go wyprodukował.

Wsporniki z naszej oferty nie są produktem tej marki, ale działają na tej samej zasadzie: regulowana podpora ze stopą i talerzem, na której stawia się legar albo płytę. Kiedy klient pyta o „buzony", rozmawiamy o wspornikach regulowanych i tak je wyceniamy.

Słowa „buzon" używają najczęściej projektanci i wykonawcy. W specyfikacjach przetargowych wraca zapis „wsporniki regulowane typu Buzon lub równoważne" — to zapytanie o wspornik o takim samym przeznaczeniu i zakresie regulacji, nie o konkretną markę.

Klient indywidualny mówi inaczej: stopki, podstawki, podkładki regulowane, stoliki do legarów, „takie kółka plastikowe". Wszystkie te nazwy dotyczą tego samego przedmiotu. Fachowo jest to wspornik tarasowy regulowany albo podpora regulowana — i tak nazywamy go na stronie wsporników tarasowych.

Pięć czarnych wsporników tarasowych regulowanych o różnej wysokości, każdy z pionowym uchwytem z dwoma otworami na wkręty
Wsporniki regulowane pod legary — to o nich klienci mówią „buzony", „stopki" albo „podstawki"

Jak działa wspornik tarasowy regulowany

Wspornik składa się z trzech części: szerokiej stopy, środkowego pierścienia z gwintem i górnego talerza. Stopa rozkłada nacisk na dużą powierzchnię, dzięki czemu wspornik nie zapada się w podłożu i nie uszkadza powłok izolacyjnych. Na talerzu leży legar albo płyta.

Wysokość zmienia się obrotem środkowego pierścienia. W najniższym położeniu wspornik jest złożony, w najwyższym widać wykręcony gwint. Każdy wspornik ma swój zakres — od położenia złożonego do maksymalnie wykręconego — i dobiera się go do odległości między podłożem a spodem legara albo płyty. Zakresy i dobór opisujemy na stronie wsporników tarasowych.

Regulację prowadzi się po rozłożeniu konstrukcji, więc poziom da się poprawić także wtedy, gdy legary już leżą — nie trzeba niczego rozbierać.

Dwa czarne wsporniki tarasowe obok siebie: lewy skręcony do najniższej pozycji, prawy wykręcony z widocznym gwintem środkowego pierścienia
Ten sam wspornik w dwóch położeniach — wysokość zmienia obrót środkowego pierścienia

Legar opiera się na wsporniku na jeden z dwóch sposobów, zależnie od rodziny. W jednej rodzinie legar kładzie się bezpośrednio na talerzu, między dwoma pionowymi listkami, które trzymają go w osi. W drugiej na talerzu jest element montażowy z dwoma otworami — legar przykręca się do niego dwoma wkrętami. W obu przypadkach mocowanie dotyczy legara do wspornika, nigdy wspornika do podłoża.

Pod płyty tarasowe służy osobna odmiana wspornika — z elementami dystansującymi na talerzu, które utrzymują stałą szczelinę między płytami. Płyta nie leży na legarach: opiera się narożnikami bezpośrednio na wspornikach.

Czarny wspornik tarasowy z tworzywa z szeroką żebrowaną stopą i dwoma pionowymi listkami na górnym talerzu
Rodzina z listkami — legar kładzie się między nie, bez przykręcania

Spadek ma podłoże, wspornik daje poziom

Balkony i tarasy nad pomieszczeniami wylewa się celowo ze spadkiem, żeby woda z nich spływała. Nawierzchnia tarasu ma być za to pozioma.

Wspornik nie tworzy spadku — wyrównuje go: podkonstrukcja stoi na warstwie ze spadkiem, a jej górna płaszczyzna jest w poziomie. To nieporozumienie wraca w zapytaniach, także w projektach. Woda nie spływa po deskach, tylko schodzi szczelinami między nimi na podłoże i dopiero tam, po jego spadku, odpływa do wpustu.

Spadek wyrównuje się na dwa sposoby. Przy niewielkim nachyleniu wystarczy ustawić kolejne rzędy wsporników coraz wyżej, w obrębie tego samego zakresu. Przy większym pod stopę wspornika wchodzi dysk poziomujący — osobny element, który niweluje nachylenie podłoża. Do jakiego nachylenia sięga dysk i kiedy potrzebne są dwa zakresy wsporników zamiast jednego, opisujemy na stronie wsporników tarasowych.

Regulację prowadzi się od najwyższego punktu podłoża — to on wyznacza minimalną wysokość całej konstrukcji — a poziom sprawdza się poziomicą na całej długości legara, nie przy pojedynczej podporze.

Drewniany legar z żółtą poziomicą na dwóch czarnych wspornikach; prawy wspornik stoi na drewnianym klocku i jest skręcony niżej niż lewy
Różnicę wysokości podłoża wyrównuje regulacja — legar nad wspornikami leży w poziomie
Czarny płaski dysk z tworzywa o falistej krawędzi i otworem pośrodku, widziany z góry pod kątem
Dysk poziomujący — kładzie się go pod stopą wspornika przy większym spadku podłoża

Kiedy wspornik, a kiedy bloczek, kotwa albo podkładka

Wspornik jest jedynym rozwiązaniem tam, gdzie konstrukcji nie wolno kotwić do podłoża. Na stropie, balkonie i dachu przewiercenie papy albo membrany jest wykluczone — taras stoi wtedy na wspornikach i trzyma się własnym ciężarem. To jest montaż pływający.

Wspornik ma też sens na wylewce i kostce, gdy trzeba podnieść nawierzchnię albo wyrównać spadek — i tam, gdzie nowa nawierzchnia ma stanąć na istniejących płytkach bez ich skuwania.

Bloczek betonowy albo kotwa — na gruncie. Wspornik nie stanie na trawie ani na ziemi; nie zastąpi fundamentu i osiądzie razem z niezagęszczonym podłożem. Na gruncie legary opiera się na bloczkach albo taras kotwi się punktowo — opisujemy to we wpisie o budowie tarasu na gruncie i na stronie kotew i podstaw słupów.

Podkładka gumowa — gdy różnica do wyrównania jest niewielka i stała. Podkładka ma stałą grubość i odcina drewno od podłoża; wspornik podnosi konstrukcję i pozwala ustawić poziom także po ułożeniu legarów. Gdzie przebiega granica między jednym a drugim, tłumaczy strona podkładek pod legary.

Wspornik jest opcją, nie obowiązkiem. Jeśli podłoże ma już spadek, a taras nie wymaga korekty poziomu, legary można położyć bezpośrednio, na podkładkach. Wspornik wchodzi wtedy, gdy trzeba poziomować albo podnieść nawierzchnię.

Wizualizacja rusztu z drewnianych legarów i poprzeczek opartego na czarnych wspornikach regulowanych, z częściowo ułożonymi deskami tarasowymi
Montaż pływający: ruszt z legarów stoi na wspornikach i trzyma się własnym ciężarem — wizualizacja

Co musi być pod wspornikiem, zanim stanie

Podłoże musi być mocne i płaskie. Wspornik stoi pewnie na wylewce, starej posadzce, zagęszczonym kruszywie, na powłokach izolacyjnych i foliach dachowych, na izolacji termicznej i na bloczkach rozstawionych pod legarami.

Nad pomieszczeniem pod wspornikiem musi być gotowa hydroizolacja. Przestrzeń pod tarasem niczego nie uszczelnia — woda opadowa przechodzi szczelinami i trafia wprost na podłoże, więc to ono musi być na nią przygotowane: papa, membrana albo powłoka, razem ze spadkiem i drożnym odpływem. Hydroizolacji nie wykonujemy i nie sprzedajemy materiałów do niej — to zakres wykonawcy albo projektu.

Wspornika nie mocuje się do podłoża. Stoi luzem na stopie, a papy ani membrany się nie przebija — pod tarasem nie wierci się niczego. Jeżeli podłoże wolno nawiercić, konstrukcję można zamiast tego zakotwić na stałe.

Na gruncie potrzebna jest wcześniej utwardzona i zagęszczona warstwa albo punktowe podparcie — samo podniesienie konstrukcji nad ziemię nie rozwiązuje nośności podłoża. Pełny opis warstw tarasu na wspornikach, od podłoża po deskę, jest we wpisie o tarasie wentylowanym.

Cztery nieporozumienia o wspornikach, które prostujemy

„Wsporniki postawię na ziemi, bez podparcia." Nie. Na trawie, ziemi i luźnym piasku wspornik osiądzie razem z podłożem. Tam potrzebny jest bloczek, kotwa albo zagęszczona, utwardzona warstwa pod stopą.

„Wspornik trzeba przykręcić do podłoża." Nie — a na balkonie z membraną wręcz nie wolno. Konstrukcja na wspornikach trzyma się własnym ciężarem; przykręca się co najwyżej legar do wspornika, w rodzinie z elementem montażowym.

„Wsporniki są tylko pod drewno, nie pod gres." Nie. Pod płyty gresowe, betonowe i kamienne służy osobna odmiana wspornika z dystansownikami; płyta opiera się na nich narożnikami, bez legarów. Płyt nie mamy w ofercie — sprzedajemy podpory, na których stają.

„Ile wsporników na metr kwadratowy?" Liczba wsporników nie wynika z metrażu, tylko z konstrukcji: z tego, ile jest legarów i co ile są podparte. Dlatego nie podajemy przelicznika na metr — ilość liczymy przy wycenie, a zasadę rozstawu podajemy na stronie wsporników tarasowych.

Czarny wspornik z tworzywa pod narożnikami czterech płyt gresowych; dwa pionowe dystansowniki utrzymują szczelinę między płytami
Wspornik pod płyty — narożniki czterech płyt na jednym talerzu, bez legarów

Pytania, które dostajemy o nazwę i zasadę działania wsporników

Czy buzon to marka, czy rodzaj produktu?

Jedno i drugie — i stąd zamieszanie. Buzon to nazwa belgijskiego producenta wsporników, która przyjęła się jako potoczne określenie wszystkich wsporników regulowanych. Wsporniki z naszej oferty są innego pochodzenia, ale to ten sam rodzaj produktu i tak samo działają.

W projekcie mam „wsporniki regulowane typu Buzon lub równoważne". Co wycenić?

Wspornik regulowany o takim samym przeznaczeniu — pod legar albo pod płytę — i o zakresie regulacji obejmującym wysokość z projektu. Podaj zakres i liczbę sztuk z przedmiaru, a dobierzemy odpowiednik z naszej oferty.

Czy wspornik robi spadek tarasu?

Nie. Spadek ma podłoże, a wspornik go wyrównuje, żeby nawierzchnia była pozioma. Woda schodzi szczelinami między deskami na podłoże i spływa po jego spadku do odpływu.

Czy wspornik mocuje się do podłoża?

Nie. Wspornik stoi luzem na stopie, a konstrukcja trzyma się własnym ciężarem. Na dachu, balkonie i stropie z izolacją wiercenie jest wykluczone — właśnie dlatego stosuje się tam wsporniki. Przykręca się co najwyżej legar do wspornika.

Mam balkon z membraną. Muszę użyć wsporników, czy wystarczą same legary?

Jeśli membrana ma spadek, a taras nie wymaga korekty poziomu, legary można ułożyć bezpośrednio, na podkładkach gumowych. Wspornik wchodzi wtedy, gdy trzeba wypoziomować nawierzchnię albo podnieść ją do progu drzwi.

Skąd bierze się liczba wsporników, skoro nie liczy się jej z metra kwadratowego?

Z konstrukcji: z liczby legarów i z odstępu między podparciami na każdym z nich. Dwa tarasy o tym samym metrażu mogą potrzebować różnej liczby wsporników, bo mają inny rozstaw legarów. Podaj długość legarów i ich rozstaw, a policzymy komplet.

Dokąd dalej — wsporniki, taras wentylowany i taras na gruncie

Ten wpis wyjaśnia nazwę i zasadę działania. Zakresy regulacji, rodzaje wsporników i sposób liczenia sztuk są na stronie produktowej, a cała konstrukcja tarasu — we wpisach obok.

Nie wiesz, czy na Twoim podłożu ma stanąć wspornik, bloczek czy podkładka? Napisz albo zadzwoń — wystarczy opis podłoża i wysokość, którą masz do wypełnienia.
E-mail: info@dombal.com.pl · Telefon: +48 22 672 00 10
Magazyn: ul. Wał Miedzeszyński 584, 03-994 Warszawa

Wsporniki i podkładki z cenami detalicznymi i dostępnością online znajdziesz w naszym sklepie.

drewno24.pl — sklep Dombal Wsporniki
tarasowe
Zobacz w sklepie
Tarasy Termodrewno Chemia Elewacje Drewno klejone Łączniki